Missie
Het (opnieuw) beschikbaar maken van het werk van Anker Larsen voor het Nederlands taalgebied.
Visie
Het sprankelende gedachtegoed van Anker Larsen, dat op eenvoudige en ondogmatische wijze getuigd van een diep beleefde gnositeke werkelijkheid (het werkelijke leven zoals hij dat zelf noemt), biedt de mogelijkheid om in dit tijdsgewricht een groot lezerspubliek op onconventionele wijze met de schoonheid, zuiverheid en sereniteit daarvan kennis te laten maken.
Veel van de vragen waar de gehele mensheid zich nu individueel voor geplaatst ziet, zal men in zijn boeken behandeld vinden en tegenover veel van die vragen zal men na de lezing zuiverder staan.
Vanwaar de naam: Met
Open Deur?
Anker Larsen schrijft als inleiding
van het boekje "MET OPEN DEUR" dat als zijn
geestelijke biografie gezien mag worden het volgende:
Wie ben ik, dat ik mij hier naar
voren dring en een vertrouwelijk gesprek te koop aanbied?
Een heel gewone eenling onder het tiental boerenjongens,
dat eens, in de jaren tachtig, in dezelfde klasse kwam
op een Deense dorpsschool. Noch in begaafdheid, noch
in goedheid des harten blonk ik uit boven de makkers,
waarbij ik mij aansloot. De meesten van hen bleven thuis
en bebouwden het land, beter dan ik het zou kunnen,
en ik geloof, dat zij mijn werk minstens even goed hadden
kunnen doen als ik, indien het leven hen langs die wegen
gevoerd had, die ik gegaan ben.
Waarom wil ik dan mensen, die er mij niet om gevraagd
hebben, met een vertrouwelijk gesprek lastig vallen?
Omdat het zelfs de eenvoudigste man gebeuren kan, dat
hij een plekje grond vindt, dat hem alles geeft, wat
zijn hart kan begeren. Zijn dankbaarheid wil zich af
en toe uiten als een behoefte om anderen zijn gelukkige
vondst mede te delen en hen te verzekeren, dat er nog
genoeg grond van dezelfde soort is voor ieder, die neiging
heeft tot kolonisatie.
Op een tournée door Zwitserland in het najaar
van 1925 gaf ik toe aan die behoefte en ik ontmoette
zo'n vriendelijke belangstelling, dat ik lust kreeg
om uitvoeriger over mijn onderwerp te spreken. Intussen
kan ik niet van ieder auditorium een zo oprechte wil
om te begrijpen of een zo zuivere, medemenselijke
warmte van hart verwachten, als ik in Zwitserland aantrof,
en mijn onderwerp is van zo persoonlijke aard, dat ik
het slechts node prijsgeef aan oppervlakkig intellectualisme
of partijdige harten.
Het zou daarom meer iets voor mij zijn om er in alle
stilte over te spreken in mijn kamer, met een vriend
of twee. Maar een geleerde, die behalve zijn geleerdheid
het aanvoelingsvermogen van een kunstenaar - en meer
dan dit - bezit, zei, hoewel met andere woorden,
zo ongeveer het volgende:
'Laat je deur open staan, het kan zijn, , dat de een
of ander buiten lust mocht krijgen om te blijven stilstaan
en er naar te luisteren.' Dit zijn de uiterlijke redenen
waarom ik nu vertrouwelijk ga spreken - met open deur.
In deze gemoedsgesteldheid wil
Stichting Met Open Deur zich graag inzetten voor het
(opnieuw) beschikbaar maken van het werk van Anker Larsen
voor het Nederlands taalgebied.
----
